Im back

Musta na ba ang blogging world? Anu na ba ang kaguluhan dito sa blogsphere? Sa akin heto. At last NAka uwi na rin ako sa bahay after 1 and a half year. Pagdating ko, Maraming pagbabago. Nag mga batang kapitbahay, nagsipaglakihan na, yung iba bagong panganak at ang mga kabababata ko, nagsibuntisan na. ganoon na ba kabata ngayon para maging isang magulang. Hinanap ko ang puno nga Talisay sa labasan, pero wala na ito, Pinutol daw para maging maaliwalas ang daan. Nakalkihan ko na ang punong yun. minsan napaukit ako doon ng mga bagay bagay at kaganapan sa buhay ko. pero wala na ito pinutol na, marahil dala na rin sa pagputol ang kabataan ko pero hindi ang ala-ala ng buhay ko.
Ang mga kaibigan ko, Noong umalis ako 3rd year pa lang ako noon, at ngayon, graduate na ang iba sa kanila. May Nurse na, teachers ang future manager pa. sayang nga lang at kailanman ay i na kami makukumpleto. Wala na ang isa naming kaibigan. Siguro nga ay pinauna na siys ni God sa taas para makapagpareserve ng kwarto sa aming lahat. Nakakapanghinayang lang isipin na ang mabuting tao pa ang nauuna. Nung umalis ako kumpleto ang barkada ngayon wala na ang isa.

Sa ngayon, Nasa school na naman ako, Proceedres ako. Bagong school, bagong friends, ang magic word ADJUST, kung papipiliin ako ng classmates, pipiliin ko ang high school classmates ko. masaya kasi sila, kwela at supportive.  Balik bahay na din ako, balik kwarto, balik sermon at  baik bantay na naman kay mama. Habang buhay na lang siguro ajo magpapabantay sa kanya, Kasi alam ko na its for my good. pero sana huwag naman sana maging kasing higpit noon. Im already 20 years old. di na ako bata. Ang buhay nga naman. Madami na ang pagbabago, sana di magbago ang mga kaibigan ko. Dahil ako hinding hindi magbabago sa mga kaibigan ko.

2nd Batch

Idle Time

Sa lahat ng mg o sa akin..heto na ang regalo ko sa inyo, pagsamantalahan niyo na..

Merry Christmas Muna

Merry Christmas, Huli man daw ang mgaling, huli pa din. Sumapit na nga ang pasko at ibang okasyon , di pa rin ako makablog. Busy busyhan ako nitong nakaraang linggo. Dahil sa kabusihan na iyon, wala na akong panahon upang makabisita sa aking mahal na blog. Marami na sigurong bago sa mga kaibigan natin dito, Ill check it later.
Napadaan lang naman ako upang ibahagi ang psko ko. siyempre, di maaring di ko kayo kwentuhan.

Masaya naman kahit papaano ang unang pasko ko na wala sa bahay namin. Medyo kulang ang saya pero ok na rin. Nandiyan naman ang mga kaibigan. We are longing for are family pero nakakuha naman kami ng kasiyahan sa isat-isa, ang drama. anyway, kwentuhan tayo sa susunod. sa ngayon, heto mga pixies namin.  More kwento sa sususnod!.

Happy Birthday

December 1, 1989, isinilang ang isang bata sa kasagsagan ng kudeta. Ikinagulat ng mga doctor dahil sa tingin nila isa na namang bta ang sisikat. 20 years later ang batnag kudeta ay lumaki at naging ganap na binata. Naging isang magandang lalaki at lubos na hinagaan ng marami, kina-inggitan ng iba ngunit lubos na minahal ng mga tao.

Ang Batang yun walang iba kung indi si spinx.Sumapit na naman ang araw na ito. Ito ang araw na ako ay nagpapalit ng edad, Kung tutu-usin di naman nagbago ang aking hitsura, mukha pa rin akong bata, gwapo makisig at khit papa ano nakakkaikit pa rin..wahahahaha..Pasintabi sa mga kumakain.

Sa puntong ito, nais ko lamang pasalamatan ang lahat ng mga kaibigna ko na naka-alala ng birthday ko.Sobra talaga akong na tas sa inyo, Umaga pa lang puno na ng mga message niyo ang cp ko, pati Facebook at Friendster ko di rin nagpa-awat sa mga bati ninyo. Sa mga nag email na rin sa akin, Salamat sa lahat ng mga bati ninyo at lalo kong nadama na kahit papaano espesyal pa rin ako sa inyo.

Sa mg hindi nakalimot, Maraming salamat, Sa mga nakalimot, greetings is always opn kahit na late.

Ngayon at akoy 20 na, hindi na ako teen ager pero nukhang teen ager pa rin,

sa muli, Thank you!...

Ang Pagbabalik

Medyo matagal ring namahing ang blog ko na ito. Mitong nakaraan kasi ay masyado ankong maraming nkahiligan. Isa na doon ang PBB, Wala lang, siguro masarap lang na manood ng buhay ng ibang tao, sabi nga nila nakikialam sa buhay ng mya buhay. Ngayon at akoy nagbabalik, nais ko munang batiin ang mga kaibigan ko sa kabilang sulok ng mundo, sa mga nakakbasa nito Hi, sa mga hindi, Hello na lang.

Wala pa ring nagbago sa akin, ganoon pa rin naman ako ngayon, wala pa ring ipinagbago, Paminsan minsan nagiging makulit, minsan naman nagiging snabber. lumipas na ang ilang linggo na hindi ako naka pagpost ng mga hinanakit ko. Pero wala naman talaga akong hinanakit, Masaya ako sa mga nag daang linggo ng buhay ko, Kulang na lang girlfriend at pwede na akong mamatay....Hahhaha...di nga...
siguro ngayon, Girlfriend na lang talaga ang hinihingi ko sa buhay ko para makompleto ko na ang misyon ko sa mundong ito. HAnap lang muna ng hanap, balang araw, makakakita din ako nga para sa akin, hindi ako mai-inip dahil alam ko na adarating din siya, DI ako mapapagod, dahil alam kong nasa paligid lang siya, at higi sa lahat, hindi ako magsasawa dahil pag nakiita ko na siya, di ko siya pakakawalan, Hayan senti na ako...

Sana nga at makita ko na siya, Ngayong birthday ko,sana mahanap ko na siya, yan ang tangi kong hiling!...


Sa susunod naman!

Kwentong Undas

Excited talaga ako kapag nalalapit na ang undas, una, naglalabasan na ang mga nakakatakot na mga kwento ng mga kapre, tikbalang, white at black lady, dwende, aswang, manananggal at kung anu anu pang mga lamang lupa. Uso na naman ang umpukan sa bahay, makikinig sa kwentuhang katatakutan, siyempre, masaya yun, hindi ka nga lang makakatulog ng mahimbing, o di kaya ay di ka lang makapasok sa banyo at aantayin mo na lang na mag-umaga na bago ka maligo. Uso din ang takotan sa aming magkapatid, palibhasay takot talaga ang utol ko sa mga ganyan, imaginative kasi siya. Malikot ang imagination, in short praning siya pag tinatakot ko.

Bisita sa mga namayapang kamag-anak naman ang trip namin, Magkasama kami ng mga pinsan ko sa pagdalaw sa lolo namin, doon na lang kami nagkikita nina mama at iba pang kapamilya na umaga pa lang ay nandoon na, pinaka ayaw ko kasing mabilad sa araw eh.Kaya kung hindi hapon malamang gabi na ako dadalaw, Isang pagkakataon nga nang dumalaw kami ng pinsan ko sa puntod ng lolo ko, nagmarunong siya na alam niya kung nasaan ang puntod, ang daming tao at di na magkumayaw sa sementeryo. May palatandaan daw siya. Isang puno dawng tawa-tawa. Nilibot namin ang buong sementeryo pero wala kaming nakitang puno ng tawa-tawa. Buti na lang nakita kami ng mga matatandan naming kamag-anak at sinama kami. Doon na lang naming napag-alaman na ang tinutukoy pala niyang puno ay wala na, pinutol na.

Maraming pagkain ang handa sa ganitong panahon, kadalasan malagkiot, pero bakit nga ba? anu ba ang kinalaman ng mga malalgkit na pagkain sa araw na ito? dahil ba pagmalagkit, naakit nito ang mga patay, O baka naman nag trip trip lang nag mga ninuno natin ang nanggaya sa luto ng kapitbahay, pero, masarap naman ang pagkain sa ganitong mga panahon.Pag nag trip kayo ng mga bata sa inyo, pwede rin mag bahay bahay kayo, humingi ng pagkain. Magdala lang ng bilao para tiba tiba kayo sa pagkain.

Sa kabilang banada, kung uwian na, doon naman ako magpapa-iwan sa mga barkada ko sa kabilang sementeryo, sa sementeryo ng mayayaman. Masaya kasi sa kanila, may mga pakulo kasi ang saementeryo nila, kaya tumatambay kami doon kahit di naman namin kilala ang mga patay doon, maaring patay yun nga kaibigan nga kabarkada namin, Oh di kaya ay kapitbahay, o maari ring wala, mga werely aquaintaces lang, sarap kasi tumamabay sa sementeryo pag ganitong mga panahon, talagang piyesta kung piyesta.

Sabi nga nila, ang mga mahal daw natin sa buhay ay nagiging mga tala sa langit kung silay yumao, napatunayan ko na yan, isang gabi ng Nov.1, habang kami ay nasa sementeryo upang tumambay, Sa langit kami nakatingin upang pagmasdan ang mga bituin, maraming tala ang nagsisibaba, talaga sa lagit, para bang isa-isa silang nahuhulog sa langit, Wish naman ako ng wish, kais naman baka falling star na iyo. Nagpatuloy ang gabi ang patuloy din sa pag baba ang mga tala, hanggang sa makauwi na kami ng bahay ay nadoon pa rina ng tala na nagsisibabaan. Tama nga ang sinabi nila, kung ang mga tala ang siyang mga mhal natin sa buhay, marahil bumaba sila upang dalawin tayo sa araw na iyon.

Ang lungkot isipin na ngayong taon ay hindi ko magagawa ang mga nakasanayan ko tuwing undas, malayo ako sa amin eh, wala akong kapamilyang makakasama sa pagbisita sa sementeryo, di ako makakatambay doon, walang pagkaing malagkit.Siguro, ang undas na ang isa sa pinaka masayang panahon kasunod ito nga pasko ant ng bagong taon, sarap balikan ng undas, Happy Undas nga repapipz